سلام می کنم به شما دوستان خوبم...
همانطور که میدونیم امروز ولادت امام زین العابدین(ع) وهمچنین روز خبرنگار هست...برای همین بهانه ای شد که مطلبی در مورد خبرنگارها بنویسم....
گاهی وقتا بود که به خیابون ها و کوچه ها سر می زدن تا که گزارش بگیرن بعضی ها جواب سوال هاشون می دادن اما بعضی های دیگه بی خیال ازشون می گذشتن ،اگر هم خیلی اصرار می کردن یکی دو حرف بارشون می کردن ولی خبرنگارها هیچ وقت ناراحت نمی شدن چون هم صبور بودن و هم مهربون...
گاهی وقتا گزارش هاشون رنگ بارون می گرفت بعضی وقتا هم افتابیه افتابی...
گاهی وقتا هم می شد که رنگ خدا به کارشون می دادن مثل اون گزارش هایی که از خونه ی خدا می گرفتن..
بعضی وقتا سوژه کم می اوردن ولی بازهم نا امید نمی شدن...
بعضی وقتا گزارش هاشون رنگارنگ می شد ..اما..بعضی وقتا دل می زدن به دریا ،بعضی وقتا هم می شد که گزارش هاشون غم به خودش می گرفت ..طاقت نیاوردن زدن زیر گریه...
بعضی وقتا به دل جنگ می رفتند تا فریاد مردم مظلوم رو به گوش ما برسونن و می گفتن که اینقدر در برابر این همه ظلم بی تفاوت نباشیم...
گاهی وقتا بعضی از اونا دلاشون دیگه با ما نبود می خواستن پر بکشن برای همین خیلی اروم از کنارمون رفتند و تنهامون گذاشتن...
ولی خبرنگارها با تمام سختی هایی که تو راهشون بوده بازهم به کارشون ایمان دارند ،عشق دارند..برای همین به نظر من خبرنگار بودن یعنی ایمان،هدف،امید و عشق...
خبرنگار روزت مبارک...
salam be hameye dostane khobam...
